பிரிவுமடல்...

எங்கள் பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் பிரிவுபச்சார விழாவில் நான் எழுதி வாசித்த பிரிவு மடல்...............

இந்த நான்கு ஆண்டுகள் வெறும் ஆண்டுகள் மட்டுமல்ல!

இங்குள்ள ஒவ்வொருவரின் வரலாறு எழுதப்பட்டதன் சரித்திரக் குறியீடு !

வாழ்க்கைப்பாடத்தை அனுபவித்து மகிழ்ந்த ஒரு காவியக் கணக்கு!

பூமியை ஆள புவித்தகவல்களை பேராசிரியர்களிடமிருந்து பெற்றதன் அடையாளம்!

நண்பனுடைய புதுச்சட்டையை அவனுக்கே தெரியாமல் அணிந்துவந்த நாட்களின் தொகுப்பு!

வகுப்புகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு சென்ற சினிமாக்களாக,

கல்லூரி கலைவிழாக்களில் கலந்துகொண்ட போட்டிகளாக,

தோழர்க‌ளின் டிபன் பாக்ஸ்க‌ளை காலிசெய்த‌ இடைவேளைக‌ளாக‌,

ந‌ட்பாக‌,காத‌லாக‌,ச‌ண்டைக‌ளாக‌,தேர்வுக‌ளாக‌,திட்டுக‌ளாக‌,ஆசைக‌ளாக‌,அரிய‌ர்க‌ளாக‌,விடுமுறைக‌ளாக‌ ஏதோ ஒரு வித‌த்தில் ஒவ்வொருவ‌ரின் உள்ள‌த்திலும் அழியாத‌ கோல‌ங்க‌ளை வ‌ரைந்து சென்றிருக்கும் இந்த‌ நான்கு ஆண்டுக‌ள் ந‌ம்மைக் க‌ட‌ந்து செல்ல‌வில்லை! க‌ட‌த்தி செல்கிற‌து புது உல‌க‌த்தைக் காட்டுவ‌த‌ற்கு!


நினைவுக் கொசுக்க‌ளால் நித்திரை தொலைக்க‌ப்போகும் நீள‌ இர‌வுக‌ளில் இந்த‌ நினைவுக‌ளையெல்லாம் அசைபோட்டுப் பாருங்க‌ள்!


அடுத்த‌ க‌ண‌மே உங்க‌ள் க‌ண் முன்னால் இந்த‌  அண்ணா ப‌ல‌க‌லைக்க‌ழ‌க‌ம் வ‌ந்து நிழ‌லாடிக் கொண்டிருக்கும் !


ப‌ல்க‌ழைக்க‌ல‌க‌ம் ம‌ட்டும‌ல்ல‌ அங்குள்ள‌ உங்க‌ள் வ‌குப்ப‌றையின் ஒரு மூலையிலே சுவ‌ரில் கிறுக்கிய‌ கிறுக்க‌ல்க‌ள் கூட‌ உங்க‌ள் க‌ண்க‌ளைவிட்டு ம‌றைய‌ப்போவ‌தில்லை!


எந்த‌ ஒரு தாய்க்கும் த‌ன‌து மூத்த‌ குழ‌ந்தையின் மீது கொஞ்ச‌ம் க‌ரிச‌ண‌ம் அதிக‌மாக‌ இருப்ப‌து போல‌ இந்த‌ ப‌ல்க‌லைக‌ழ‌க‌த்திற்கும் உங்க‌ள் மேல் க‌ரிச‌ண‌ம் அதிக‌ம் தான்?  க‌ல்லூரிக்கு இருக்கிற‌தோ? இல்லையோ? எங்க‌ளுக்கு அதிக‌ம் தான்  , எத்த‌னை பேரைப் பார்த்தாலும் உங்க‌ளைப் பார்க்கும் போதும‌ட்டும் ஏதோ இன‌ம் புரியாத‌ தாக‌ம் , நேச‌ம்...

தனையனாக, தமக்கையாக,தோழனாக, தோழியாக,சகோதரனாக, சகோதரியாக எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக சிறந்த வழிகாட்டியாக எங்களை வழிந‌டத்தியவர்கள்!

இன்று வழிகாட்டியவர்களுக்கு வழியனுப்புவிழா! விம்முகிறது நெஞ்சம் இருந்தும் விழைகிறது கரங்கள் விடைகொடுப்பதற்கு!

நாங்கள் என்றுமே முதல்வர்கள் தான் என்பதனை மீண்டும் ஒருமுறை இந்த உலகத்திற்கு காட்ட, அன்று பற்றிய கரங்களை இன்று விடுகின்றோம் மீண்டும் ஒருநாள் இணைந்து கரகோசம் எழுப்ப!

உங்களை வழியனுப்புவது நாங்கள் மட்டுமல்ல இந்த நெல்லை மாநகர வீதிகளும் தான்!


எதிர்காலத்தில் நேரமிருந்தால் இங்குள்ள வீதிகளில் நடந்து தேடிப்பாருங்கள் நீங்கள் தொலைத்த நினைவுகளை அது தாங்கி நிற்கும்!

உங்களுடைய வெற்றி வாழ்க்கையில் சாதிப்பதில் மட்டுமல்ல, உங்களுக்கு அடையாளம் ஏற்படுத்திக் கொடுத்த இந்த பல்கலைக்கலகத்திற்கு நீங்கள் ஏற்படுத்தப்போகும் வரலாற்றிலும் தான்!

குறித்துக் கொள்ளுங்கள் இந்த நாள் உங்கள் வாழ்நாளின் எந்த நாளிலும் மறக்க  முடியாத  நாளாகப்போவது மட்டும் நிஜம்!

ஒன்று மட்டும் சொல்கிறேன் இது முடிவல்ல முடிவுக்ளின் பின்னால் ஏற்படப்போகும் புது அத்தியாயத்தின் ஆரம்பம்!!

இன்று பிரிகின்றோம், நம்பிக்கை கொண்டு பாருங்கள் என்றாவது ஒரு நாள் மீண்டும் சந்திப்போம் !!!!!!!!!!!!!!!!


வாழ்த்துகளுடன் உங்கள் சீலன், மற்றும் உங்கள் இளைய மாணவர்கள் ,அமைப்பியல் துறை, அண்ணா பல்கலைக்கழகம் திருநெல்வேலி......


உங்கள் கருத்துகளை தெரிவிக்கலாம்..

இந்திய ஐக்கிய நாடுகள்

இந்திய ஐக்கிய நாடுகள்  




ஐக்கிய அமேரிக்கா,ஐக்கிய அரபு,ஐக்கிய ஐரோப்பா  கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம் அது என்ன ஐக்கிய இந்தியா?.

ஆம் இந்தியாவின் பெயரை மாற்ற வேண்டுமாம் கூறுவது தமிழின தலைவர் வைகோ அவர்கள். வைகோ மேல் வைத்திருந்த கொஞ்ச மரியாதையும் போய்விட்டது. முதலில் அவர் போய் ப.ஜ.க உடன் சேர்ந்தபோது வருத்தமாக இருந்தது.இப்போது கோபம் வருகிறது.



வைகோ அவர்கள் சமிபத்தில் வெளியிட்ட தேர்தல் அறிக்கையில் கூறிய அனைத்தும் வரவேற்கப்படவேண்டிய அம்சங்கள் , அனால் இந்த ஒன்றைத்தவிர.


இந்தியா பெயரை கேட்டவுடன் நம் மனதில் எழும் மகிழ்சி என்பது சாதாரண மகிழ்சியா என சிந்தித்துப் பார்த்தால் கண்டிப்பாக இல்லை .உலகிலேயே நாட்டுப்பற்று மிகுந்தவர்கள் வரிசையில் முதலிடத்தில் இருப்பது சந்தேகமே இல்லாமல்  நாம் தான் , ஆனால் நம் நாட்டுப்பற்றை குறைக்கும் விதமாகவே பார்க்கத் தோன்றுகிறது இந்த அறிவிப்பை .




இந்தியா எத்தனை தேசமாக வேண்டுமானாலும் பிரிந்து இருந்திருக்கட்டும், ஆனால் கடந்த 100 ஆண்டுகளாக நாம் இந்தியர்களாகத்தானே இருக்கிறோம்?
இப்போது என்ன அவசியம் இருக்கிறது.

மாநிலங்களுக்கு கூடுதல் அதிகாரம் கொடுக்க வேண்டும் என்பது ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கருத்து ஆனால் அதற்கும் பெயரை மாற்றுவதற்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது? இதில் உள்ளர்த்தம் இல்லாமலா இருக்கும். அதுவும் அவர் இருக்கும் கூட்டணியில் இது சாத்தியம் இல்லைதான் ஆனாலும் இது பிரிவினைக்கு வழிவகுக்காது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம். அமெரிக்காவை கூறலாம் ஆனால் அங்கே ஒரே மொழி ஆனால் இங்கே?

இந்தியாவின் பலமே அதன் ஒருமைப்பாடு தான், ஆயிரம் தடவை அடித்துக்கொண்டாலும் நமக்கு எனும் போது எல்லோரும் ஒன்று கூடுவது எவ்வளவு பெரிய பலம். இந்திய ஐக்கிய நாடுகள் என்பதில் உள்ள நாடுகள் எனும் பண்மைச்சொல் ஒன்றே போதுமே நம் ஒருமைப்பாட்டுணர்வைக் குலைக்க.


முதலில் நான் ஒரு இந்தியன் பின்னரே தமிழன் எனும் உணர்வு எல்லோர் மன‌திலும் இருந்து  அப்படியே தலைகீழாக இடம் மாறும் . அது போல நமக்கும் பிற மாநிலத்தவர்க்குமான தொடர்பு குறையவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.


என்னைப் பொறுத்தவரை நான் முதலில் ஒரு இந்தியன் அதன் பிறகு தமிழன் பின்னர்தான் எல்லாமே! நீங்கள் கேட்கலாம் , நீ 100 ஆண்டுகளாகத்தானே இந்தியன் 6000 ஆண்டுகளாக தமிழன் தானே என்று? அப்படியானால் தமிழ்நாடும் சேர, சோழ, பாண்டிய நாடுகளாகத்தானே இருந்தது. எனவே நான் ஒரு சேரத் தமிழன், சோழத் தமிழன், பாண்டியத் தமிழன் என்று கூறுவீர்களோ? கூறினாலும் கூறுவர் சில பிரிவினைவாதிகள். நீங்கள் மட்டுமே கூறுங்கள், பிறரை கூறச்செய்துவிடாதீர்கள்!!!!!! ‍

இந்தியா என் தாய் நாடு இந்தியர் அனைவரும் என் உடன் பிறந்தோர். என் தாய்த் திரு நாட்டை உளமாற நான் நேசிக்கிறேன்!‍ 
ஒரு முறை உங்களுக்குள்ளாகவே சொல்லிப் பாருங்கள் பிரிவினை எண்ணங்கள் அனைத்தும் ஓடி மறைந்துவிடும்!!!!!!!!




உங்கள் சீலன்...

என்னுடைய ஓட்டு ?

நான் பிறந்தது, வளர்வது எல்லாமே புதுக்கோட்டை மண்ணில் தான். ஒவ்வொருவருக்கும் தான் பிறந்த ஊர், நாடு,தாய் மொழி மேல் பற்று இருப்பது போலத்தான் எனக்கும். 



புதுக்கோட்டை நகருக்கும்,சமஸ்தானத்திற்கும் தனி வரலாறே உண்டு என்பது நூற்றாண்டு கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கும் இந்நேரம் அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒன்று தான்.

                                         




சுதந்திரம் அடைந்த பின் இந்தியத் திரு நாட்டுடன் இணைந்த முதல் சமஸ்தானம் புதுக்கோட்டை தான். 1912 ம் ஆண்டிலேயே நகராட்சியாகிய நமது நகரம் தொடர்ந்து அரசாங்கத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்டு வருவது உண்மைதானா என ஆராயும் போது, ஆம் ஓரளவு உண்மைதான் என்று தோன்றுகிறது.

1948 ல் தனி சமஸ்தானமாக இணைந்த புதுகை, 1974ம் ஆண்டில் தான் தனி மாவட்ட அந்தஸ்தே அடந்தது. அதே போல 1988 ம் ஆண்டில் தான் தேர்வுனிலை நகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது. 

                        

ஆங்கிலேயர் காலத்தில் தனி சமஸ்தான அந்தஸ்துடன் திகழ்ந்த பெருமையுடையது புதுக்கோட்டை. கடந்த 1912 -ம் ஆண்டு அப்போதைய சமஸ்தான மன்னர் மார்த்தாண்ட பைரவத் தொண்டைமான் ஆட்சி காலத்தில் புதுக்கோட்டை நகராட்சி உருவானது. சமஸ்தானத்தில் இருந்த ஒரே நகராட்சியும் இதுதான். அப்போது நகரசபைக்கு 18 உறுப்பினர்கள் இருந்தனர்.

தொடக்ககாலத்தில் மூன்றாம் நிலை நகராட்சியாக இருந்த நிலையில், 1949 -ல் இரண்டாம் நிலைக்கும், 1963 -ல் முதல் நிலை நகராட்சியாகவும், 23.3.1988 -ல் தேர்வு நிலை நகராட்சியாகவும் படிப்படியாக தரம் உயர்ந்தது. இதையடுத்து கடந்த உள்ளாட்சித் தேர்தலுக்குமுன் புதுக்கோட்டை ஊராட்சி நகராட்சியுடன் இணைக்கப்பட்டதால் தற்போது  நகர்மன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 42 ஆக உயர்ந்துள்ளது.

இந்நிலையில்,  நகராட்சியின் ஆண்டு வருவாய் ரூ 10 கோடியும், ஒரு லட்சத்துக் மேலான மக்கள் தொகையும் இருந்தால் அந்த நகராட்சியை சிறப்பு நிலைக்கு உயர்த்தலாம் என்பது அரசின் கொள்கை முடிவு என்ற நிலையில், கடந்த 3 ஆண்டுகளுக்குமுன்பே  புதுக்கோட்டை நகராட்சியின் ஆண்டு வருவாய் ரூ 10 கோடியாகவும்,  வரவு, செலவுத்திட்டம் ரூ. 16 கோடியாகவும், மக்கள்தொகை ஏறத்தாழ 2  லட்சத்துக்கு மேலாகவும்  அதிகரித்த நிலையில், இன்னும் சிறப்புநிலைக்கு அந்தஸ்துக்கு தரம் உயர்த்தப்படாதது ஏன் என்ற கேள்வி அனைவரது மனதிலும் எழுந்து நிற்கிறது.

சிறப்பு நிலை தகுதி நிலைக்கு உயர்ந்தால்  மொத்த நிதி ஒதுக்கீட்டில் 20 சதவீதம் அதிகரிக்கும், குடிநீர், சாலைகள் , தெருவிளக்குகள் ஆகிய பிரிவுகளுக்கு தற்போதுள்ள ஓவர்சீயர் பதவி தகுதி உதவி பொறியாளர் நிலையில் தனி பதவியிடங்கள் கிடைக்கும்,  நகராட்சி ஆணையர் தகுதி கோட்டாட்சியர் பதவி தகுதியில் இருந்து மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் தகுதிக்கு உயரும், இதனால் அனுபவமிக்க மூத்த அதிகாரிகள் மட்டுமே இப்பதவிக்கு வர முடியும், அலுவலர்கள், ஊழியர்கள், தொழிலாளர்கள் ஆகியோரின் எண்ணிக்கை உயரும். மேலும் ரூ 30 கோடி வரையிலான திட்டங்களை நகராட்சி நிர்வாகமே சுயமாக மேற்கொள்வது,  மத்திய அரசின் நிதி, கூடுதல் மானியங்கள் போன்ற  நன்மைகள் கிடைக்கும்.  இந்நிலையில், கடந்த 1988 -ல் தேர்வு நிலை நகராட்சியானபின் சுமார் 25 ஆண்டுகளாக சிறப்பு நிலைக்கு உயர்த்தப்படாமல் இருக்கும் ஒரே நகராட்சி புதுக்கோட்டை மட்டும்தான் என்றால் வியப்பில்லை. நன்றி - தினமணி 

நமது அருகிலுள்ள காரைக்குடி இன்று சிறப்பு நிலை நகராட்சி என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் அதன் மக்கள்தொகை 88000(2001 கணக்கின் படி), நமது நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1.3 லட்சம் அதே 2001‍ கணக்கின்படி. இவை மட்டுமல்ல, இன்னும் பலவிததில் காணா நகராகவே இருக்கிறது நம் நகரம் .
                               


                                          



இந்தியாவிலேயே முதன் முதல் பெண் மருத்துவர் பிறந்த மண்ணில் ஒரு 
மருத்துவப் பல்கலைக்கழகம் கூட கிடையாது. மருத்துவப் பல்கலை கூட வேண்டாம் ஒரு அரசுப் பல்கலையாவது இருக்கிறதா என்றால் அதுவும் இல்லை. ஒரு அரசு பொறியியல் கல்லூரிகூட‌ நகரக் கட்டுமானத்திற்கே எடுத்துக்காட்டாக விளங்கும் புதுக்கோட்டையில் இல்லை என்பது வேதனையான விசயம் தான்.


எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக 1951 முதல் நமக்கு என இருந்து வந்த மக்களவைத் தொகுதிக்கான உரிமையும் கடந்த 2009ல் பறிக்கப்பட்டது தான் வேதனையிலும் வேதனை.

அப்போது நடந்த நாடாளுமன்ற பொதுத்தேர்தலில் இந்தியாவே திரும்பிப் பார்க்கும் வண்ணம் நமது மக்கள் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தினர். ஆம் படிவம் நிரப்பி பல வேலை முடித்து வாக்களிக்கக்கூடிய 49 ஓ ஓட்டு 14000  அருகில் விழுந்து ஒரு தேசியக்கட்சியின்( இன்னும் ஏன் பயப்பட வேண்டும் காங்கிரஸ் )  வெற்றியையே தட்டிப்பறித்த வரலாறு நிகழ்ந்தது. இல்லை நிகழ்த்தப்பட்டது !

அதைக்ககண்டும் அஞ்சாத மத்திய அரசு மக்களவை தொகுதிகளையே அந்தந்த மாவட்டத்  தலைநகராக்க வேண்டும் என்று கூறியது. (வீரப்ப மொய்லி ) நல்ல வேலை அது நிராகரிக்கப்பட்டது, இல்லையெனில் நமது மாவட்ட அந்தஸ்தும் பறிபோய் இருக்கும்.



                                                 



இப்படி சுதந்திர வரலாற்றில் நாம் எத்தனை காலம்தான் புறக்கணிக்கப்படுவோம்? இதற்கு ஒரு முடிவு வேண்டாமா? இந்த பொதுத் தேர்தலில் தேர்தல் ஆணையத்தின் கவனத்தையும், அரசுகளின் கவனத்தையும், அரசியல் கட்சிகளின் கவனத்தையும் ஈர்த்தால் தான் நாம் நமது உரிமைகளை பெறமுடியும் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து!

படிவம் நிரப்பி, பல வேலை முடித்து 49 ஒ ஓட்டுப் போடும் முறையை மாற்றி எளிதாக நோட்டா வாக்களிக்கும் உரிமையை உச்ச நீதிமன்றம் நமக்கு வழங்கியுள்ளது.


நமக்கான உரிமையைப் பெற நாம் பயன்படுத்த‌ப்போகும் உரிமை நோட்டா. நான் இந்த தேர்தலில் தான் முதன்முறையாக வாக்களிக்க உள்ளேன். யாருக்கு ஓட்டுப் பொடுவேன் என்பது உங்களுக்கே தெரியும். நமது மாவட்டத்திலுள்ள 15 லட்சம் வாக்காளர்களும் போடப்போகும் ஓட்டு!!!!!!!!!!!! ஆம்!!!!!!


அப்போது தான் 2015ல் அமைக்க இருக்கும் தொகுதி மறுசீரமைப்பின் குழுவிற்கு நமது எதிர்ப்பை தெரிவிக்க முடியும் என்பது என் கருத்து. மாற்றுக்கருத்துகள் வறவேற்கப்படுகின்றன.  மீண்டும் ஒரு பதிவில் சந்திப்போம்!


                                     ‍----உங்கள் புதுகை சீலன்!!!!

காதலர் தினம்

காதலர் தினம்


இன்றைய நவ நாகரிக உலகில் காதலர்கள் தினம் என்பது இன்றியமையாததாகிவிட்டது. மேற்க்கத்திய கலாச்சாரம் தொற்று நோய் போல பரவிக்கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் இப்படி ஒரு பதிவு அவசியமா என்றால் நிச்சயம் அவசியமானது தான்.

புதுமையை எவ்வித தணிக்கைகளும் இன்றி ஏற்றுக்கொள்வதில் தமிழன் முதன்மையானவன் என்பதற்கு வலுவூட்டும்  பல காரணங்களை கூறிக்கொண்டே போகலாம். சில நேரங்களில் நன்மைகளாகவும் பல நேரங்களில் தமிழனின் தனித்துவத்தை இழக்கச் செய்பவைகளாகவும் உள்ளன அந்த புதுமைகள்.


இங்கிலாந்து மண் என்பது குளிர்ச்சியான பிரதேசம். அங்கு உடம்பு முழுவதையும் மறைத்தால் தான் குளிரிலிருந்து தாக்குப்பிடிக்க முடியும். ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியா வந்த பிறகும் கூட அவர்கள் உடையை மாற்றிக்கொள்ள முயற்சிக்கவில்லை. காரணம் அவர்களின் உடை நம்முடைய உடையிலிருந்து வித்தியாசமாக இருந்ததால் தனித்துவமாக தெரிய வேண்டுமே என்பதற்காக கடைசி வரை அவர்கள் இந்திய உடைகளை அணிய விரும்பவில்லை.


                                            

ஆனால் இந்தியா கோடைப்  பிரதேசம். இங்கு உடலை காற்றோட்டமாக வைத்திருப்பது தான் வெயிலிலிருந்து காத்துக்கொள்வதற்கான முறை. எனவே தான் நம்முடைய பாரம்பரிய உடைகளாக வேட்டி, சேலை இருந்தது . அனால் தமிழர்கள் தான் எதயும் பின்பற்றுபவர்களாயிற்றே! ஆங்கிலேயர்களை பார்த்து பேண்ட்,சர்ட் அணிய ஆரம்பித்தோம். இன்று நமது பாரம்பரிய உடைக்கு தினம் கொண்டாடும் நிலைக்கு வந்துவிட்டோம்.(வேட்டி தினம்) அது மட்டுமா வளாக நேர் காணலில் இப்படித்தான் உடை அணிய வேண்டும் என்ற நிலையே வந்துவிட்டது.


உடையில் மட்டுமல்ல மதத்தில்,கல்வி முறையில்,மொழியில் ஏன் உண்ணும் உணவில் கூட அவர்களை பின்பற்ற ஆரம்பித்து விட்டோம். நன்மைகள் இல்லாமல் இல்லை. இருந்தாலும் நாம் நமது தனித்துவத்தை இழந்துவிட்டோம் என்பதும்  உண்மை தானே!. இவ்வளவு ஏன் நமது உறவுகளான மலயாளிகளும், தெலுங்கர்களும், கன்னடர்களும் இன்னும் சில விசயங்களில் அவர்களது தனித்துவத்தை இழக்கவில்லை.





                                         



சரி இப்போது விசயத்திற்கு வருவோம்!காதலர் தினம் என்பது உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படும்  விழாவாகிவிட்டது.சில வருடங்களாய் இந்தியா முழுவதுமே கூட கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது . தமிழகமும் இதற்கு விதி விலக்கல்ல. தினங்கள் கொண்டாடுவதற்கு என சில முறைகள் இருக்கிறது என்பதை காற்றில் பறக்கவிடும் விழாவாகக்  காதலர் தினம் தற்போது மாறி வருகிறது என்று சொன்னால் அது மிகையில்லை .

பொது இடத்தில் கொஞ்சிக்குலாவுவதும், கடற்கரை, பூங்கா போன்ற பொது இடங்களில் அத்து மீறுவதும் கூட சமீப காலங்களில் அரங்கேறி வருகிறது.
காதலர் தினம் கொண்டாடக்கூடாது என்பது என் வாதமல்ல. அதனை ஒரு சராசரி தினமாக கொண்டாட வேண்டும் என்பதுதான் என் வாதம்.


காதலின் அடையாளமாக பரிசளித்துக்கொள்வது, வாழ்த்து தெரிவிப்பது என்பன போல பொதுவானவர்களுக்கு இடையூறு இல்லாமல் செய்ய வேண்டும் என்பதே என்னுடைய வேண்டுகோள்.

 தமிழனை பொறுத்தவரை காதலுக்கு என்றுமே எதிரி கிடையாது. சங்க இலக்கியம் தொட்டு சங்கர் படம் வரை காதல் இல்லாமல் தமிழன் இல்லை. அதற்காக ஒரு தினத்தை ஒதுக்கியவனும் தமிழன் கிடையாது. ஏனென்றால் பிற இனங்களை போல காதலை ஒரு உணர்வாக பார்க்கவில்லை. அதனை உயிரோடு கலந்த வாழ்க்கையாகப் பார்த்தவன் தான் தமிழன். எனவே அத்ற்கென்று ஒரு நாளை ஒதுக்கவேண்டிய அவசியமும் தமிழனுக்கு ஏற்படவில்லை என்றே கூறலாம்.


                                          




என்னை பொறுத்தவரை உண்மையான காதலர்களுக்கு எல்லா நாளுமே காதலர் தினமாகத்தான் இருக்க முடியும் . எனவே காதலர் தினத்தை கொண்டாடித்தான் காதலை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. அப்படியே கொண்டாடினாலும் மற்றவர்களுக்கு எந்த தொந்தரவும் ஏற்படாதவாறு கொண்டாட வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம், ஏன் அனைவரி விருப்பமும் கூட அதுவாகத்தான் இருக்கும்.


உங்களுடைய காதலர் தின கொண்டாட்டங்களைக் கண்டு முகம் சுளிக்கும் அத்தனை பேரும் உங்களை மட்டுமல்ல இந்த காலத்துக் காதலையே தவறாக நினைத்துவிடும் வாய்ப்புண்டு என்பதை மனதில் நினைத்து காதலர் தினம் கொண்டாடப் போகும் அனைத்து உண்மையான காதலர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த காதலர் தின நல்வாழ்த்துகள்.




                           


உங்கள் கருத்துகளை கூறலாம்! 

சீமைக்கருவேல மரம்

சீமைக்கருவேல  மரம்

முன்பொரு காலம் நம் தென்னிந்தியாவில் கடுமையான பஞ்சம் நிலவியபோது, மக்களுக்காக பெருந்தலைவர் காமராஜர் முதல்வராக இருந்த போது வெளிநாட்டிலிருந்து  சிலேபிக் கெண்டை மீனும், சீமைக்கருவை மரமும் கொண்டுவந்தார் என  கிராமத்தில் இன்றளவும் சொல்ல நானே பலமுறை கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அவர் தான் ஹெலிஹாப்டரில் பறந்து சீமைக்கருவை மரத்தின் விதைகளை தூவியதாகவும் கூட சில பெரியவர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால் இதில் எந்த அளவு உண்மை உள்ளது என்பது தெரியவில்லை. விக்கிபிடியாவில் 1950 என போட்டிருக்கிறார்கள்.

ஆனால் 50 வருடங்களுக்கு முன்பு தமிழகத்தில் இவையிரண்டும் இல்லை என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஏன் என் தாத்தா கூட அவர் வீட்டிலிருந்து கண்மாய் கரை வரை எவ்வித இடையூறும் இல்லாமல் வெட்ட வெளியாக இருந்ததாக என்னிடம் கூறியிருக்கிறார்.இன்று அவ்வாறு காண முடியவில்லை என்றும் கூறினார்.ஆம் உண்மைதான் இன்று வெட்டவெளிகளாக இருக்கும் பல இடங்களும் சீமைக்கருவை  மரங்கள்  நிறைந்திருக்கிறது.


சில நாட்களுக்கு முன்பு சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக்கிளை வரலாற்று சிறப்புமிக்க தீர்ப்பு ஒன்றை வழங்கி உள்ளது.அதில், தமிழகம் முழுவதும் சீமை கருவேல மரங்களை அகற்ற கலெக்டர்களும், உள்ளாட்சி பிரதிநிதிகளும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என ஐகோர்ட் கிளை உத்தரவிட்டுள்ளது. 


இதனுடைய தாவரவியல் பெயர் ப்ரோசோபிச் சூலிஃப்லோரா என்பதாகும்.


இன்றைய நாட்களில் பெரும்பாலானோர் விவசாயத்தை கைவிட்டுவரும் நிலையில், அந்த நிலங்களில் எல்லாம் இந்த மரங்கள் மண்டி வருகின்றன. இன்றைய தேதியில் மட்டும் இதுவரை சுமார் 9 லட்சம் பேர் விவ‌சாயத்தை விட்டுள்ளதாக தினத்தந்தி கூறியுள்ளது. அவர்களில் பெரும்பாலானோர் வயல்களில் இந்த மரங்களையே வளர்ப்பர்?  ஆம் வளர்க்கவில்லை எனினும் இது தானாகவே வளர்ந்துவிடும்!  அவர்களும் அதை அகற்ற விரும்பமாட்டார்கள்.  ஏன் என்றால் அந்த மரத்திற்கு நீர் ஊற்ற தேவையில்லை,பராமரிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அனால் அதனுடைய விறகு நல்ல விலை போகும். எங்கள் ஊர் பகுதிகளில், ஒரு டன் 8000 ரூபாய் என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்களேன்! எனவே அதை அகற்ற கண்டிப்பாக யாரும் விரும்ப மாட்டார்கள் என்பதே நிதர்சன உண்மை.

தீமைகள் ;


1.இந்த கருவை மரங்களால், நமக்கு மட்டுமல்ல நமது மண்வளத்திற்கும் சுற்றுச்சூழலிற்கும் பெரும் கேடு. ஆம் இந்த மரங்கள் ஆணிவேர் தன்மை கொண்டவை ஆதலால் தண்ணீரைத் தேடி எவ்வளவு ஆழம் வேண்டுமானாலும் பயணிக்கவல்லவை.

2.இவை மற்ற மரங்களை போலலாமல் பகலில் குறைவான ஆக்ஸிஜனையும் இரவில் அதிகமான கார்பன்டை ஆக்ஸைடையும் வெளிவிடுபவை, இதனால் வளிக்காற்றிலுள்ள ஆக்ஸிஜன் அளவிற்கு ஆபத்து உள்ளதாக கணித்திருக்கிறார்கள், அறிவியலார்கள். 


3.இவை மட்டுமல்ல இன்று கிராமப் புறங்களில் உள்ள அனைத்து நீர் நிலைகளிலும் இவை செழித்து வளர்கின்றன. இதனால் நீரின் நிறமே மாறிவிடும் நிலை உள்ளது.

4.அதனுடைய முட்கள் மிகவும் கூராக இருப்பதால், காலில் குத்துவதுடன் காலில் தங்கினால் பெறும் ஆபத்துதான். 


5.இவை வளர்ந்த மண்ணில் மீண்டும் பயிர்செய்ய முயன்று தோற்றவர்களை நானே பார்த்திருக்கிறேன். இவற்றை அகற்றிய 4லிருந்து 10 வருடங்களுக்கு பிறகுதான் அந்த மண் பழைய நிலையை அடைகின்றது. 


6.எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இவை நிலத்தடி நீரை முற்றும் உறிஞக்கூடியவையாக இருப்பதுதான் மெகப்பெரிய தீங்கு. இப்போதே நகர் புரங்களில் 800 அடி 100 அடி சென்று விட்டனர். கிராமங்களில் சற்று பரவாயில்லை. ஆனால் இந்த மரங்கள் அதிகம் இருக்கும் பகுதிகளில்  நிலத்தடி நீர் சுத்தமாக இல்லாமல் போவதற்கும் வாய்ப்புள்ளது.


7.மேலும் பறவைகளின் எதிரியாகவும் இவை உள்ளது. இந்த மரங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பகுதிகளில் உள்ள மற்ற மரங்களில் கூட பறவைகள் கூடு கட்டுவதை தவிர்க்கின்றன.பறவைகள் மட்டுமல்ல கால் நடைகளும் இதனுடைய காயை தவிர வேறு எதையும் முகர்ந்துகூட பார்ப்பதில்லை. காய்களும் அளவோடுதான். அதற்குப் பிறகு தீண்டுவதில்லை. 


கால் நடைகள் மூலமாகத்தான் இவைப் பலுகிப்பெருகி வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.


எனவே இதை அகற்றுவது அவசியமாக உள்ளது. அனால் இதை அகற்றுவதும் அவ்வளவு சுலபமில்லை. அகற்றிவிட்டு அந்த இடத்தை தீ வைத்தால் தான் இது மீண்டும் வளராமல் இருக்கும். மேலும் இதனுடைய விதை 1 வருடம் வரையிலும் வீரியத்துடன் வளரும் தன்மை உடையதாக இருக்கும். எனவே தான் இப்போது அகற்ற ஆரம்பித்தால் தான் இன்னும் 5‍- 8 வருடங்களுக்குள் முழுமையாக அகற்றமுடியும்.எனவே இந்த விசயத்தில் ஆகாயத்தாமரை அகற்றுவது போல மெத்தனமாக இல்லாமல், அரசாங்கம் சற்று கூடுதல் அக்கறை எடுக்கவேண்டும் என்பது என் விருப்பம். 


அரசாங்கம் மட்டுமல்ல நாமும் நம் நிலங்களிலுள்ள இந்த மரங்களை அகற்ற குறைந்தபட்ச முயற்சியாவது எடுக்க வேண்டும். நம் போன்றவர்களுக்கு இதனுடைய தீங்குகளை எடுத்து சொல்ல முயல வேண்டும்.

பயன்கள்;

 இதில் பயன்களும் இருக்கின்றன. ஆனால் நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுதல்  எனும்  தீமையோடு ஒப்பிடும் போது எடுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவை,

1.எரிபொருளாக பயனளிக்கிறது.

2. கால் நடைகள்  இதனுடைய காய்களை உணவாக அளவோடு எடுத்துக்கொள்ளும்.

3.ஏழைகளுக்கு பொருளாதாரத்தில் உதவுகிறது.

4.இதனுடைய காயிலிருந்து உணவாக, காபியாக பெரு போன்ற நாடுகளில் பயன்படுவதாக சொல்கிறார்கள்.

மற்றபடி பெரிதாக பயன்கள் இல்லை. 

சிலர் இந்த மரங்களுக்கு அதரவாக பதிவுகள் போட்டிருப்பதையும் காண முடிகிறது. பிறகு ஏன் இதனுடைய தாயகம் என்று சொல்லப்படும் ஆஸ்திரேலியா மற்றும் அமெரிக்க போன்ற நாடுகள் இவற்றை அருங்காட்சியகங்களில் மட்டுமே  வளர அனுமதிக்க வேண்டும்! 


மேலும் இவை வளர்ந்த மண் விவசாயத்தினை குறைக்கிறது என்பதும் நிரூபனமான உண்மை. அகற்றுவதில் உள்ள பிரச்சனைகளை கலைய வேண்டுமே தவிர அந்த மரத்திற்கு ஆதரவு தெரிவிப்பது முட்டாள் தனமான ஒன்று என்பது என்கருத்து. மாற்றுக்கருத்துகள் வரவேற்கப்படுகின்றன!



இன்னொரு முக்கியமான விசயம் இதனை அகற்றும் போது நம் பாரம்பரியமான‌
கருவேல மரங்களை (கிரமங்களில் நாட்டுக்கருவை) அகற்றிவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அதனால் மண்வளத்திற்கு எவ்வித பாதிப்பும் கிடையாது.இதனுடைய வேர் அமைப்பு சல்லிவேர் அமைப்புடையது. மேலும் உயரமாக வளர்ந்துவிட்டால் இதனுடைய தண்டுப்பகுதிகளில் முட்கள் வருவதில்லை. இதனுடைய இலைகளை கால் நடைகள் விரும்பி உண்ணும்.


இதனுடைய விறகு சீமைக்கருவை போல் அல்லாமல் மிகவும் உறுதி வாய்ந்தது. 

கலப்பைகள், மண்வெட்டி, கொடாரி, கலைக்கொட்டு போன்றவை செய்ய விவசாயிகள் பெரிதும் விரும்புவது இந்த மரத்தைத்தான்.இதனுடைய முட்கள் மட்டுமே கொஞ்சம் அபாயகரமானது. 

மற்றபடி இது நிழலுக்கேற்ற மரம். நல்ல குளிர்சியாகவே இருக்கும்  இதன் நிழல்."ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி" என்பதில் உள்ள வேல் இந்த மரத்தைக்குறிப்பதுதான். 

இதனிலிருந்து வளியும் கோந்து நன்றாக ஒட்டும் தன்மை உடையது. இதனுடைய காய்கள் கிலுகிலுப்பை என சிறுவர்களால் விளையாடப்படுவதும் உண்டு.

 எனவே அகற்றும் போது நாட்டுக்கருவேல மரங்களை அகற்றி விடாமல் பார்த்துக்கொள்வது அவசியம்.


இனியும் காலம்  தாழ்த்தாமல் சீமைக்கருவேல மரங்களை அகற்ற சீரிய முயற்சிகளை எடுக்க  அரசும், அரசு சாரா இயக்கங்களும் ,பொதுமக்களும், ஏன் ? நாமும் கூட முன்வரவேண்டும் என்பதே என் விருப்பம்.


உங்கள் கருத்துகளை கூறலாம்!

படங்கள் உதவி; விக்கிபிடியா (நன்றி)

                                                                                                                  - உங்கள் சீலன்!

ஃபேஸ்புக் கவிதைகள்!

நான் முகப்புத்தகத்தில் எழுதிய சில காதல் கவிதைகள்!

1.அவளையே நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது...

திடீரென்று என்னை அவள் பார்த்தாள்!

மின்னல் வெட்டியதைப் போன்ற உணர்வு!

இதற்குப் பெயர் தான் காதலோ?


2.உன்னோடு வாழ்ந்தால் நன்றாக இருக்கும்

என எண்ணுவதை விட‌

உன்னோடுதான் வாழ்வேன் என

எண்ணுவது தான் உண்மையான காதல்!

3.கண்கள் பார்க்கிறது! காதுகள் கேட்கிறது!

வாய் தானே பேசவேண்டும்!‍ என் அன்பே

உன்னோடு மட்டும் என் இதயம் பேசுவது எப்படி?


4.நேரமிருந்தால் நினைத்துப்பாருங்கள்

நேரில் வரமுடியாவிட்டாலும் உங்கள்

நினைவிலாவது வருவேன்.


5.ஆயிரம் பேர் அருகில் இருந்தாலும் அவளை

மட்டும் கண்டுபிடித்துவிடுகிறது என் கண்கள்!

காதலுக்கு கண் இல்லை என்று யார் சொன்னது?


6.உன்னை அவள் காதலிக்கவில்லை என கவலைப்படாதே!

உன்னுடைய காதல் காதலிக்கு வேண்டுமானால் தெரியாமல் இருக்கலாம்!

காலத்திற்கு கட்டாயம் தெரியும்!

உங்கள் கருத்துகளை தெரிவிக்கலாம்!

ரஜினியின் ஆளுமை

ரஜினியின் ஆளுமை

நான் சிறுவனாக இருக்கும் போது எல்லாரையும் போலவே எனக்கும் 
இரண்டின் மீது அபிப்ராயம் இருந்தது. ஒன்று கிரிக்கெட்! மற்றொன்று சினிமா! என் வயது தோழர்கள் அனைவருக்கும் விஜய், அஜீத் பிடித்திருந்தது.(கில்லி,வில்லன் வந்த சமயங்கள்) ஆனால் எனக்கு மட்டும் ரஜினியை பிடித்திருந்தது. என்ன காரணம் என சொல்லத்தெரியவில்லை. அதேபோல கிரிக்கெட், அனைவருக்கும் சச்சின்,கங்குலி பிடித்திருக்க எனக்கு மட்டும் ராகுல் டிராவிடை பிடித்திருந்தது.
ஆனால் இதற்கு காரணம் இருந்தது.. அவருடைய விக்கெட் கீப்பிங் ஸ்டைல் மற்றும் அணியை வெற்றி பெற வைக்கும் திறமை.

இப்பொழுது எதற்கு இதை கூறுகிறேன் என நீங்கள் நினைக்கலாம். காரணம் இருக்கிறது....

திரைத்துறையில் ரஜினியின் ஆளுமை எவ்வாறு இருக்கிறது என்பது நான் சொல்லித்தெரிய வேண்டியதில்லை. ஆனால் மக்கள் மத்தியில் அவருடைய ஆளுமை எப்படி இருக்கிறது என்பதை எனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவங்களிலிருந்து சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்தப் பதிவு!





1975 களில் திரைத்துறையின் கதவைத்திறந்து உள்ளே நுழைந்த அவர் 1980 ல் சூப்பர் ஸ்டாராக உயர்ந்த அவர், 1985 களில் திரையுலகின் முதல் நிலைக்குச் சென்ற அவர், 1990 களில் மக்கள் நாயகனாக ஏற்றுக்கொள்ள‌ப்பட்ட அவர், 1990  களில் அரசியல் சக்தியாக விளங்கிய அவர், 2010 களில் உலக நட்சத்திரமாக ஜொலித்து வரும் அவர் இன்று மக்கள் மத்தியில் எவ்வாறு பார்க்கப்படுகிறார்?

நான் இங்கு சொல்லும் நிகழ்வுகள் அனத்தும் சிறிதும் மிகைப்படுத்தப்ப‌டாதவை என்பதையும், அனைத்தும் நான் நேரில் பார்த்தவை என்பதையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். எனக்கே முன்னர் தோன்றியது , ரஜினி 90 களில் மக்கள் செல்வாக்கு நிறைந்தவராக இருந்திருக்கலாம்! இப்போது அப்படி இல்லை, அனால் ஊடகங்களால் இன்னும் அப்படி சித்தரிக்கப்படுகிறார் என்று நானே பல நேரங்களில் நினைத்ததுண்டு! ஆனால் இந்த நிகழ்ச்சிகளை பார்த்த பிறகு ஊடகங்கள் கூறுவது உண்மையே! இப்போது மட்டுமல்ல எப்போதும் அவருடைய மக்கள் செல்வாக்கு குறையாது என்பதையும் தெரிந்துகொண்டேன்.


நிகழ்ச்சி1;

 நான் கல்லூரி விடுமுறைமுடிந்து மீண்டும் கல்லூரி செல்வதற்காக புதுக்கோட்டையிலிருந்து மதுரைக்கு (திருநெல்வேலி செல்வதற்காக) இரவு 9.30 க்கு பேருந்தில் ஏறினேன். வண்டி கிளம்பியவுடன் பேருந்தில் உழைப்பாளி திரைப்படம் போட்டார்கள். என்ன ஆச்சரியம்  வண்டியில் ஒருவருமே தூங்கவில்லை! இது அது சிறந்த பொழுதுபோக்குத் திரைப்படம் என்பதால் தூங்காமல் பார்த்திருக்கலாம் என நீங்கள் நினைக்கலாம்? ஏன் நானே அப்படித்தான் முதலில் நினைத்தேன்! ஆனால் போகப்போக பேருந்தில் நிலமை மாறியது. ஒருகட்டத்தில் ரஜினி  பன்ச் வசனங்கள் பேசும் போது கைதட்ட ஆரம்பித்துவிட்டனர். இன்னும் ஒருபடி மேலே சென்று ஒரு 10, 15 பேர் விசில் அடித்து தலைவா என்று குரல் எழுப்பி திரை அரங்கமாகவே மாற்றி விட்டனர்.  பொறுத்திருந்து பார்த்த பேருந்தின் நடத்துனர் படத்தை நிறுத்திவிட்டு படம் பார்ப்பதாக இருந்தால் அமைதியாக பார்க்க வேண்டும் இல்லையெனில் படம் போடப்பட மாட்டாது என்று எச்சரிக்கை செய்த பிறகுதான் அனைவரும் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பினர்! பிறகு இரவு 11.30 மணிக்கு? இப்படி நடந்து கொண்டால்.. என்னதான் பலருக்குப் பிடித்திருந்தாலும் சிலர் இதையெல்லாம் ரசிக்க மாட்டார்கள் தானே? 

நிகழ்ச்சி2;

  சிவாஜி 3டி படம் பார்ப்பதற்காக ஒரு வெள்ளிக்கிழமை படம் ரிலீஸாகி கிட்டத்தட்ட  3 வாரம் கழித்து நண்பர்களுடன் நெல்லை முத்துராம் திரையரங்கிற்கு சென்றேன். கீழே ராம் திரையரங்கில் துப்பாக்கி எனும் மெகா ஹிட் திரைபடம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.. திரையரங்கில் அதிக கூட்டம் அலை மோதியது. துப்பாக்கி படத்திற்கு வந்தவர்களாய் இருக்கும் என உள்ளே நுழைந்தால், இல்லவே இல்லை அனைவரும் துப்பாக்கிக்கு வரவில்லை ஒரு ரீரிலீஸ் திரைப்படம், அதுவும் பலமுறை டி.வியில் போடப்பட்ட திரைப்படம், வந்து கிட்டத்தட்ட 3 வாரம் நிறைவடையப்போகும் திரைப்படமான சிவாஜி திரைப்படத்திற்கு! அதுவும் அந்த நாள் விடுமுறை தினம் கூட இல்லை! வெள்ளிக்கிழமை!  ஹவுஸ் புல் என்று பொய் கூற மாட்டேன்! ஆனால் ஏ.சி இருக்கைகளுக்கான டிக்கெட் எங்களுக்கு கிடைக்கவில்லை. சாதாரண இருக்கை
களிலும் கிட்டத்தட்ட 70% சீட்டுகள் நிரம்பி விட்டன! திரையரங்கினுள் நடந்ததை நான் சொல்ல வேண்டியதில்லை. உங்களுக்கே தெரியும்.

 என்னுடைய சில விஜய் ரசிக நண்பர்கள் கீழே ஓடிக்கொண்டிருந்த மெஹாகிட் திரைப்படமான துப்பாக்கிக்குச் சென்றிருந்தனர். அவர்கள் வெளியில் வந்த பிறகு கேட்டேன். படதிற்கு கூட்டம் எப்படி என? 15% இருக்கைக‌ளே நிரம்பியிருந்ததாகவும்,அதற்கு  அன்று வேளை நாள் எனவும் காரணம் கூறினர்.

இதேபோல பின்னர் நானே சிங்கம் 2 படம் ரிலீஸான முதல் வார இறுதி நாள் இரவுக்காட்சிக்கு நெல்லை பேரின்ப விலாஸ் போனேன். அப்போதும் 20 % இருக்கைகள் கூட நிரம்பியிருக்கவில்லை! சிங்கம்2 வும் மெஹா ஹிட் திரைப்படம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது!

நிகழ்ச்சி3;   

இன்னொரு முறை கல்லூரியிலிருந்து ஊருக்கு போவதற்காக, மதுரை மாட்டுத்தாவணி பேருந்து நிலையதிற்கு இரவு 12 மணிக்கு வந்திருந்தேன். அந்த பேருந்து நிலையத்தில் தினமும் இரவு நேரத்தில் திரைப்படங்கள் போட்டு பயணியர் காத்திருக்கும் வளாகத்தின் பின்புறம் உள்ள கன்ட்ரோல் ரூமில் அதிகாரிகள் பார்ப்பது வழக்கம். போடப்படும் திரைப்படங்களின் ஒலி பேருந்து நிலைய வளாகத்தில் ஆங்காஙே இருக்கும் ஒலிப்பெருக்கியில் கேட்கும். நான் பல முறை மாட்டுத்தாவணி பேருந்து நிலையம் செண்றிருக்கிறேன். அன்றுமட்டும் அந்த அறைக்கு வெளியே ஏறத்தாழ 50 70 பேர் கூட்டமாக நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். நான் அதை கவனிக்க நேரம் இல்லாதவனாய் என்னுடைய பேருந்தில் ஏறிவிட்டேன். ஏறிய‌ பிறகு ஒலிப்பெருக்கியில் கேட்ட சத்ததை வைத்து அது அண்ணாமலை திரைப்படம் என அறிந்து கொண்டேன்! எனக்கு ஒரே ஆச்சரியம்,இதுவரை பல திரைப்படங்கள் அங்கு ஓடி நான்  ஊரிலிருந்து வரும்போதும்  போகும்போதும் பார்த்திருக்கிறேன். ஒருநாள் கூட அன்று கண்ட காட்சிகளை பார்க்கவில்லை.இனிமேல் பார்த்தாலும் அதுவும் ரஜினி படமாகத்தான் இருக்கும் என நான் நினைக்கிறேன்!



மேற்கண்ட மூன்று நிகழ்ச்சிகளும் ஊடகங்கள் கூறுவது உண்மைதான் என எனக்கு உணர்த்தியது..  இவற்றை எதற்காக நான் கூறுகிறேன் என்றால் நேற்று ரஜினியின் பெங்களூர் வீட்டில் ரசிகர் கூட்டம் கூடியதை ஊடகங்கள் வெளியிட்டதை பார்த்த என் நண்பன் என்னிடம் 10 பேர் வந்திருப்பாங்க, 100 பேர்னு பொய் சொல்லீட்டாங்கடா. இப்பல்லாம் ரஜினிக்கு செல்வாக்கு இல்லை என நான் முன்னர் நினைத்த கேள்வியை என்னிடம் கேட்டான். அப்பொது தோன்றியது தான், அவனிடம் என் அனுபவங்களை கூறியபோது இதை ஒரு பதிவாக போடுமாறு கூறினான்! 




ரஜினி இன்று மட்டும் அல்ல என்றுமே மக்கள் செல்வாக்கு குறையாதவர்! எத்தனை விமர்சனங்கள் அவர்மீது வந்தாலும் அவருடைய மக்கள் செல்வாக்கு குறையாது..

3 வருடங்களுக்கு ஒரு முறை படம் நடிக்கும் போதே இப்படி என்றால்,முன்னர் போல‌ வருடத்திற்கு 3 படம் நடித்தால்?

உங்கள் கருத்துகளை தெரிவிக்கலாம்!